Merhaba Arkadaşlar Kanalıma Hoş geldiniz

İçeriği 1:25 sürede okuyabilirsininiz. Toplam okunma sayısı 906

6.11.2018 17:14:55

Hepimiz oyun oynamayı çok seviyorduk. Yaşımız ilerledikçe, çocukluğumuzdan kalan oyunlar da azalmaya başladı. Mahallede top koştururduk, büyük büyük minderlerle kendimize ev yapardık, küçücük fincanlara kahveler doldurur büyüklerimize ikram ederdik.

Küçükken oynadığımız oyunları hatırladık değil mi? Biz çocukken diye başlayan hatıralar, şimdiki çocuklar diye başlayan sitemler, hepsini hatırlıyoruz. Akşam ezanıyla biten ama bitmesini istemediğimiz mahalle maçları, saklambaçlar, ip atlamalar… Bizim anne babalarımız tüm bu anlarda dolaylı da olsa bizim yanımızdaydı. Peki, ya günümüz çocukları... Bu çocukların bu tür güzellikleri gelişen teknolojiyle beraber dijitalleşiyor. Ya biz, bugünün anne babaları olarak biz kendi çocuklarımızın ne kadar yanındayız? Şöyle bir hatırlayalım; hangimiz babasının sırtına binip gezmedi? Hangimiz annesiyle mutfakta yemekler yapmadı? Hangimiz sokaklarda bir avuç misket için saatlerce oyun oynamadı? Hemen hemen hepimiz bunları yaptık, yaşadık. Bunları yaparken ailemiz bizim yanımızdaydı. Tıpkı anne babalarımız gibi biz de çocuklarımızın yanında olmalıyız. Olmalıyız ama nasıl?

Bilgisayarın, dijital ürünlerin başına çocuklarımızla birlikte oturmalıyız. Bir arkadaş rolünde ama bir baba bir anne olarak varlığımızı yanlarında hissettirmeliyiz. Onların heyecanına ortak olup video oyunlar içinde yalnızlaşmalarına olanak vermemeliyiz. Onları yalnızlığa iten maalesef bizler oluyoruz. Günümüzde dijital sosyallik denilen bir tabir ortaya çıktı. Facebook, instagram, skype gibi programlar da bu sosyalliğin bir parçası oldu. Video oyunlarının birçoğunda oyun dışında chat bölümü de yer almakta. Burası da aynı gayede ve heyecanda olan kişilerin sosyalleşme yerleri haline geliyor. Bir zamanlar sokaklarda, kaldırım kenarlarında sohbet ettiğimiz oyun arkadaşlarımız vardı. Günümüz çocuklarının ise chat penceresinde sohbet ettiği oyun arkadaşları var. Site bahçesinde ya da mahallede penceremizden yarım saat de bir çocuklarımıza bakarken, ekran karşısında onları neden yalnız bırakalım? Onlar için onların rollerine bürünmeliyiz. Bizim babamız bizim için at oluyordu, biz de çocuklarımız için char olmalıyız. Annelerimizle mutfakta evcilik oynuyorduk, şimdi de çocuklarımızla onun kılanında inşaat yapmalıyız.

 

Her şeyden koruyup kolladığımız çocuklarımızın dijital dünyasında da yer almalıyız. Bir hayvanat bahçesine gitmek nasıl bir aile etkinliği ise çocuğunuzun oyunlarda kurduğu dünyalarda da ziyaret bir aile etkinliği olmalıdır. Her zaman yanında olduğumuz çocuklarımızı dijital dünyada yalnız bırakmamalıyız. Anne ve babalarımız çocuklarınızın kanalı olun. Ve hep beraber diyelim ki “Merhaba arkadaşlar, kanalımıza hoş geldiniz”

Barış G.G.

Eğitimci

Bu içeriği arkadaşlarınızla paylaşmak ister misiniz?

All Photos from Unsplash


Gerçekten Koşulsuz Mu Seviyoruz?
Gerçekten Koşulsuz Mu Seviyoruz?

Ebeveynler ve öğretmenler olarak, çocukların üzerinde kurulan sarsılmaz baskı ve sindirmenin farkında mıyız?

Devamı...

Akran Zorbalığının Anatomisi 2
Akran Zorbalığının Anatomisi 2

Çocukları saldırganlığa ve arkadaşlarına şiddet uygulamaya iten birçok sebep olabilir.

Devamı...

Akran Zorbalığının Anatomisi
Akran Zorbalığının Anatomisi

İki bebek düşünün... İkisi de normal şartlar altında doğmuş ve sağlıklı bebekler. İkisinin de bir ailesi var.

Devamı...

Bu Vatan Kimin? Bir 29 Ekim Yazısı
Bu Vatan Kimin? Bir 29 Ekim Yazısı

Milli Mücadele Anadolu'sunda Birinci Dünya Savaşı, göç ettirmeler vesaire gibi sebeplerin de ayrıca etkileriyle tamirci, sobacı gibi en basit el işçilerinin bile tedariki bir meseleydi..

Devamı...